

Şu an öyle mutluyum ki anlatamam, dün yaşadığım biraz heyecan çokça endişe ve en sonundaki mutluluğun bende yarattığı duygu karmaşasıyla çok yorgunum, ama dedim ya mutluyum...
Aylardır yolunu beklediğimiz ailemizin yeni prensesi dün annesine ve hepimize anneler gününün en güzelini yaşattı ve beklenenden çok erken bir zamanda sürpriz yaptı, çıktı geldi :)
Biz ailecek onun için hazırlanıyorduk, büyük teyzesi beşiğini süslüyor, Ceylan bebek şekerlerini hazırlıyor, annesi ve ben kapısını süslüyorduk,

Anneannesi ise ''ne aceleniz var, daha çok vakit var''diye bıdı bıdı söylendi durdu :) Ama biz bir telaş bitirdik hazırlıklarımızı sanki biliyormuş gibi olacakları, ve en sonunda ben dedim ki ''Yağmur biz hazırız, hadi teyzecim sen de gel'' küçük hanım beni çok ciddiye aldı sanırım ki dün çıktı geldi :)
Dün sabah ablamın şikayetleri nedeniyle hastaneye gittiğimizde, doktor onu hemen doğuma alacaklarını söyleyince ve hatta bebek henüz çok küçük olduğu için küveze alınması gerekebileceğini ve böyle bir durum olursa kapasiteleri dolu olduğu için bebeğin ambulansla başka bir hastaneye nakledilmesi gerekebileceğini söylediğinde, hissettiklerimiz... onları ağlaya ağlaya bekleyişimiz....Yağmur'u hemşirenin kollarında ilk görüşümüz... ona ilk bakış...Yağmur odaya geldi peki tamam, ya sonra Annesini beklediğimiz korku dolu bir saat...ve kavuşma...aylardır ettiğimiz dualardaki gibi, sağ salim...Allahım sana çok şükür...Sen bu mutluluğu tüm kullarına yaşat...

O şimdi Annesi ve cicisiyle beraber hastanede, abisine, babasına yuvasına kavuşmayı bekliyor, ben de onun ve abisinin melek kokusunu tekrar duyacağım günü...Kıymetlilerim, sizi çok
seviyorum!

